Villa Vlengendaal
Dit veldonderzoek maakt deel uit van nieuw onderzoek naar het Romeinse villalandschap in Limburg. Villa Vlengendaal werd in 1910 in de buurt van Simpelveld ontdekt en in de jaren daarna opgegraven door archeologen van het LGOG en het Rijksmuseum van Oudheden. De villa had een monumentaal hoofdgebouw met twee bijgebouwen en is beroemd dankzij het badhuis met mozaïekvloer.

In de buurt van de villa is een graf gevonden, bekend als het graf van de man van Bocholtz. In het graf bevond zich een askist, nog compleet met alle grafgiften. Zowel uit de grafgiften als de vondsten van de Villa Vlengendaal blijkt dat de bewoners zeer welgesteld waren.
Het veldonderzoek
De onderzoekers hadden het vermoeden dat er meer te vinden is. Maar het terrein is beschermd als cultureel monument. Daarom is gekozen voor een zogenoemde veldkartering, een methode waarmee het terrein wordt onderzocht zonder het te beschadigen.
Wat houdt veldkartering eigenlijk in?
Tijdens de veldkartering liepen de studenten en vrijwilligers in banen over het weiland en raapten ze op regelmatige afstand vondstmateriaal op van het oppervlakte. De locatie van de vondsten werden vastgelegd met een GPS.

Wat werd er gevonden?
In twee dagen is er zoveel Romeins bouwmateriaal en aardewerk gevonden dat er drie auto’s nodig waren om alles naar het onderzoekslab te kunnen verplaatsen. Daarna hebben studenten de vondsten gewassen, gedroogd en gesorteerd.

Het grootste deel van de vondsten is keramisch bouwmateriaal, met name bakstenen en dakpannen uit de Romeinse tijd. Ook is er aardewerk gevonden, waaronder een halsje van een kruik en een stukje versierde terra sigillata uit Gallië, waarschijnlijk uit La Madeleine. De absolute topvondsten waren mozaïeksteentjes (tesserae) in rood, wit en zwart die door vrijwilligers werden gevonden in de buurt van het badhuis. Deze houden mogelijk verband met het mozaïek dat ruim 100 jaar geleden is opgegraven.

Uitkomsten van het onderzoek
Afgelopen zomer hebben de onderzoekers, het aardewerk en het bouwmateriaal verder onderzocht, waaruit is gebleken dat een deel van het bouwmateriaal waarschijnlijk in de lokale omgeving is geproduceerd. Ze hopen hun inzichten komend jaar landelijk en internationaal te kunnen publiceren.

Op de foto hierboven zie je een selectie van de vondsten, waar onder een dakpan met hondenpootafdruk (links), gedraaid aardewerk en de mozaïeksteentjes